Wat een bakkie al niet teweeg kan brengen
Geplaatst in Vertellingen op 14 februari 2009“Dan doe ik het zelf wel,” mopperde Manuel nadat Eduard voor de zevenenveertigste keer niet was ingegaan op zijn bevel iets spontaans te doen. Hij schonk zichzelf een kop koffie in en vroeg uit wraak niet of Eduard misschien ook een kopje bliefde. Tevergeefs, echter, daar deze koffie de neus uitkwam na PleurFest The Black Edition en toch had bedankt.
Ondertussen, driehonderd meter verderop, zette Wilfried het op een lopen, vlak nadat hij door een patrouillerend politiepeleton op heterdaad was betrapt op wildplassen met voorbedachte rade.

