‘Het volk’, zoals het janhagel daar heet (Aalst Grobbema had het waarschijnlijk over Europa, red.), genoot van de derde tot de zeventiende eeuw na Hem een periode van hevige terugval wat betreft financiën, voedsel, etiquette en kennis van de taal der Joden.

Naast harde cash had Wim Zeist ook miljoenen aan obligaties en aandelen in zijn zuurverdiende melk te brokkelen, ook al had hij er niets aan op het Thaise schavot waar hij zich bevond.

Eenmaal aanbeland in het Interbellum viel Friedrichs status als landsverrader hem erg zwaar.

Als Peter niet zo dom was geweest om nieuwsgierig te zijn, had hij nu nog een hoofd gehad.

“Je kunt hoog of laag springen, maar je kind blijft een mongool,” vond Remco.

© Clippende Tijger 2008

This entry was posted on donderdag, augustus 28th, 2008 at 16:28 and is filed under Zinnen. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.